5 zimozielonych krzewów liściastych
Zima to szczególny czas w naszych ogrodach. To czas kiedy wielu z nas (może niekoniecznie ogrodników) podziwia ogród głównie z wnętrza domu. To czas, kiedy w szaro-beżowo-białym krajobrazie kolor zielony jest szczególnie w cenie.
Z pomocą przychodzą nam zimozielone rośliny, pnącza, byliny, drzewa i krzewy. I chociaż te ostatnie ustąpiły ostatnimi laty miejsca niezwykle popularnym trawom, bylinom czy roślinom cebulowym, to ich obecność w ogrodzie jest niezwykle istotna. Mądrze dobrane sprawią, że ogród wygląda dobrze przez cały rok.
Dziś chciałabym zaproponować pięć zimozielonych krzewów liściastych.
Ilex ×meserveae (ostrokrzew Meservy) odm 'Blue Princess’
Gęsty, zimozielony krzew dorastający do 3 m wysokości i 2 m szerokości. Cudownie błyszczące liście i czerwone owocki sprawiają, że ostrokrzew jest nie do przecenienia w zimowym ogrodzie. Dodatkowo chętnie jest wykorzystywany przy tworzeniu świątecznych dekoracji - przy wyplataniu wieńców adwentowych, tworzeniu stroików lub po prostu jako ozdoba świątecznego stołu. To niezwykle reprezentacyjny krzew, więc warto sadzić go w przedogródku.
Ostrokrzew Meservy wykazuje znacznie większą tolerancję na suche i zanieczyszczone powietrze niż ostrokrzew kolczasty. Pomimo, że jest jedną z najlepiej znoszących zacienienie roślin, świetnie daje sobie radę także na słonecznym stanowisku. Krzew dobrze znosi strzyżenie i formowanie, szybko regenerując się nawet po silnym cięciu, nadaje się do tworzenia zimozielonych żywopłotów i szpalerów. Ale doskonale nadaje się też do łączenia z innymi krzewami, bylinami a nawet z drzewami. bo ostrokrzew doskonała radzi sobie także w podszyciu drzew o wysokich koronach. Odmian ‚Blue Princess’ jest odmianą żeńską, aby zawiązać owoce potrzebuje zapylacza męskiego np odm. Blue Prince.
Rhododendron (różanecznik) odm. 'Cunningham's White'
Zimozielony, bardzo gęsty krzew o kulistym i szerokim pokroju. Po 10 latach dorasta do około 1,5 m średnicy. Ma ciemnozielone, lekko błyszczące liście. Krzew sam w sobie jest niezwykle dekoracyjny, a dodatkowo kwitnie bardzo obficie i to regularnie, Jego kwiaty - w pąkach jasnoróżowe, po rozkwitnięciu czysto białe z wyraźną zielonożółtą plamką - możemy podziwiać już na początku maja. Zwykle powtarza kwitnienie pod koniec sierpnia, choć wtedy kwitnie mniej obficie. Wymaga stanowisk półcienistych lub zacienionych oraz gleb kwaśnych, wilgotnych i próchnicznych. Odmiana odporna na suszę i zanieczyszczenia powietrza, Należy do odmian mrozoodpornych. Dobrze wygląda posadzony razem z innymi krzewami wrzosowatymi, ale także towarzystwie paproci, cisów czy cieniolubnych bylin np parzydła leśnego, tawułek, zawilców czy rumianki japońskiej. Idealnie komponuje się w ogrodzie o delikatnie leśnym klimacie. Dobrze rośnie pod drzewami. Jeden z najbardziej niezawodnych różaneczników.
Buxus sempervirens (bukszpan wieczniezielony)
Bukszpanu nie trzeba chyba nikomu przedstawiać - jego atutem są skórzaste, błyszczące, eliptyczne, ciemnozielone liście, które pozostają zielone przez cały rok. Uwielbia cięcie, idealny jako formowany żywopłot czy obwódka rabaty. Dzięki zwartej budowie i witalności niezastąpiony do tworzenia ogrodowych rzeźb. Idealna roślina także do pojemników. Niestety za sprawą ćmy bukszpanowej wielu z nas musiało pożegnać się z bukszpanem w swoim ogrodzie. Mi osobiście nie udało znaleźć idealnego zastępnika. Próbowałam z cisem, suchodrzewem chińskim, trzmieliną, jednak rezultaty nie są w pełni zadawalające.
Dlaczego umieściłam bukszpan w tym zestawieniu? Bo bardzo go lubię, a w ostatnio zauważyłam, że ćma zaczyna znajdywać swoich amatorów np sikorki. Dodatkowo bukszpan świetnie się regeneruje nawet po przycięciu przy samej ziemi oraz niesamowicie prosto go rozmnożyć poprzez sadzonki. Jest więc nadzieja, że populacja bukszpanu się odrodzi :) A roślina jest naprawdę godna polecenia! I chociaż bukszpan kojarzy się głównie z ogrodami historycznymi czy angielskimi warzywnikami, to idealnie pasuje także do nowoczesnych, minimalistycznych ogrodów. Świetnie wygląda też wśród bylin i traw.
Mahonia aquifolium (mahonia pospolita)
To niezwykle dekoracyjny krzew liściasty. Dorasta do 1 m wysokości i nieco większej szerokości. Posiada ciemnozielone, skórzaste i błyszczące liście, przebarwiające się jesienią na czerwono. Każdy liść złożony jest z kilku ząbkowanych listków. Zdobią ogród przez cały rok. Dodatkowo wiosną krzew obsypuje się gęstymi gronami intensywnie żółtych kwiatów, które są cennym źródłem nektaru dla owadów zapylających. Natomiast po kwitnieniu na mahonii pojawiają się dekoracyjne, ciemne, kuliste jagody, które są chętnie zjadane przez ptaki. Jeżeli miałabym wskazać jakieś minusy to na pewno, że mahonia wypuszcza odrosty korzeniowe i trzeba stale mieć ją na oku, jeśli nie zamierzamy przeznaczyć dla niej dużej przestrzeni.
To doskonała propozycja dla osób poszukujących rośliny, która zachwyca przez cały sezon. Dodatkowo mahonia pospolita jest krzewem, który również wspiera lokalną faunę.
Prunus laurocerasus (laurowiśnia wschodnia) odm. 'Otto Luyken'
Zimozielony, gęsty krzew o pędach wznoszących się ukośnie ku górze. Ta karłowa odmiana laurowiśni wschodniej w moim ogrodzie, bez cięcia po 15 latach osiągnęła nieco ponad 1m wys i ok 1,5 m szerokości. Liście nie opadają na zimę, są błyszczące i ciemnozielone, kształtem i barwą bardzo przypominają liście laurowe. Kwiaty drobne, kremowobiałe, w sterczących wiechach pojawiają się w maju. Pachną niezwykle słodko i intensywnie. Są uwielbiane przez owady. Po przekwitnięciu pojawiają się niewielkie, ciemne owocki.
Laurowiśnia najlepiej rośnie w półcieniu lub w cieniu, także w sąsiedztwie wysokich drzew, najlepiej w miejscu osłoniętym od wiatru. Preferuje gleby próchniczne, średnio kwaśne do alkalicznych. U mnie nie sprawia żadnych problemów w uprawie.
Dzięki powolnemu wzrostowi i łatwej regeneracji idealnie nadaje się do mniejszych ogrodów oraz do uprawy w pojemnikach. Wolę ją zdecydowanie bardziej od jej większych koleżanek, które bardzo szybko potrafią zdominować przestrzeń i zagłuszyć sąsiadujące rośliny.
A jaki jest Twój ulubiony zimozielony krzew liściasty?
Autorka tekstu i zdjęć: MAGDALENA WDOWIAK - Ogrodniczka pasjonatka. Uwielbia każdy aspekt ogrodnictwa: przede wszystkim rośliny, ale też historię, kulturę a nawet język. Lubi czytać, pisać i rozmawiać o ogrodach. No i oczywiście je odwiedzać. W wolnych chwilach fotografuje i prowadzi bloga.